وبلاگستان قدیم

زمانی بود که وبلاگستان به جنب و جوش خوبی افتاده بود، هر کس برای خودش وبلاگی دست و پا کرده و شروع کرده بود به نوشتن. افرادی که حرفی برای گفتن داشتند، مطالبشون رو با بقیه به اشتراک می گذاشتند و افرادی هم که حوصله ی چندانی برای این کار نداشتند حداقل کاری که می کردند انتشار خاطرات و روزمرگی ها بود.


جانی جنایتکار، شبکه اجتماعی

با ورود شبکه های اجتماعی ، کم کم بچه های وبلاگ نویس، وبلاگستان و وبلاگ هاشون رو رها کردند و به سمت این شبکه ها رفتند. ورود این شبکه ها به همون اندازه که تهدیدی برای وبلاگستان می تونست یه فرصت اگر بچه های قدیم یکم خوشون رو به زحمت می انداختند و درست این شبکه ها استفاده می کردند.


فرصتی که تهدید شد

به عنوان یک وبلاگ نویس ، همیشه خلاء ای رو توی وبلاگستان حس می کردم. دنبال کردن وبلاگ دوستان کمی سخت بود و البته الان هم هست، خصوصا دنبال کردن نظراتی توی وبلاگ های دیگر به اشتراک گذاشته شده. فرصتی که شبکه های اجتماعی می تونست به وبلاگستان بده با خبر شدن بروزرسانی وبلاگ ها و مشارکت بیشتر دوستان و علاقه مندان وبلاگ بود. اما وبلاگ نویس های هم دوره ی من ترجیح دادند تمام محتوا رو به این شبکه ها منتقل کنند و این طور شد که وبلاگ های زیادی سالهاست که داره خاک می خوره.


نه به هر دو

برخی از بچه های بلاگستان هم که علاقه ی چندانی به شبکه های اجتماعی نداشتند ، با کوچ کردن دوستان و وبلاگ نویس های دیگه به شبکه های اجتماعی و خلوت شدن وبلاگستان که رمقی برای نوشتن نداشتند، کم کم ، کمرنگ و کمرنگ تر شدند تا اینکه ... قد وبلاگستان هنوز خمیده تر شد.


در ناامیدی بسی امید است

با تمام این تفاسیر اخیرا وبلاگستان دوباره در حال جون گرفتن هست. کم و بیش از بچه های وبلاگستان قدیم مطالبی می بینم که علاقه دارند دوباره بنویسن . اما شاید خیلی از این دوستان، که برخی شون کلی هم مخاطب داشتند براشون سخته که دوباره مخاطب هاشون رو جمع کنند. از طرفی مخاطب جریان زندگی یک وبلاگ هست. تا مخاطب نباشه ، تا کسی نباشه که حرفهات رو بخونه ، وبلاگ نویس هم علاقه و میلی به نوشتن نخواهد داشت.


چقدر خوب میشد ؛ همزمان با شروع وبلاگ نویسی مخاطب دنبالت میکرد

بله واقعا ایده ای عالی میشد اگر از همون شروع به نوشتن مخاطب هایی داشتی که می تونستی بازخورد بگیری، گرفتن بازخورد از افرادی که مطلب شما رو دوست دارند ، نیروی محرکه ی خیلی قوی ای برای ادامه نوشتن و حیات یک وبلاگ می تونه باشه. اما چطور میشه مخاطب رو به وبلاگ آورد؟


، نوری در تاریکی

دیروز ( 10 مرداد 96 ) توسط دوست گرامی آرش با ویرگول آشنا شدم. ویرگول یه بستر خیلی عالی برای انتشار مطلب هست که از همون بدو ورود و شروع نوشتن ، مخاطب های شما رو تامین میکنه. ویرگول به شما حس دیده شدن رو میده. ویرگول با تعاملی که بین نویسنده و مخاطب برقرار کرده سعی در احیا وبلاگستان فارسی داره. حرکتی عالی و هدفی عالی تر.



ساده ؛ سریع

استفاده از ویرگول ساده است، به سادگی یک ثبت نام و شروع ارسال پست. ویرگول در شروع راه هست اما هر روز در حال توسعه هست و خواهد بود. این حرکت دوستان ویرگولی واقعا جای تقدیر و تشکر داره. براشون آرزوی موفقیت میکنم. امیدوارم همچنان با قدرت بیشتری به کارشون ادامه بدهند.


توصیه آخر

حتما، همین الان در ویرگول ثبت نام کنید و یک پست منتشر کنید تا شما هم مثل من لذت استفاده از یک بستر ساده و سریع رو بچشید.